Yokuşun
başından tırmanıyordum. Durdum. Etrafıma şöyle bir baktım. Karanlığın içinden
hoş bir müzik sesi geliyordu. Sanki bir
müzik gurubu prova yapıyordu. İnsan sesi vardı arada.Tam seçemiyordum.Gözlerim
karanlığa alıştıkça görmeye başladım.uzakta idiler.hatta az sonra bir sahne
gördüm.Bu gün günlerden neydi? hatırlamıyordum bir kalabalık birikmişti
sahnenin önünde sessizce bekliyorlardı konserin başlamasını. Şaşırdım. Olmayacak
bir durumdu çünki bir Rock konseri ve izleyici sessiz…
Tam
donanımlı aletleri ile pırıl pırıl parlayan Davulundan tüm aksamını görünce konserin
çok güçlü bir ses getireceğine inancım pekişti. Sessiz çoğunlukta ki
izleyicinin sadece beklemesi benim canımı acıttı insan buradaki prova da bile
hareketlenirdi. Hepsi dimdik durağandı! Sanki kıpırdarlarsa konser olmayacaktı.
Nasıl bir çelişki idi bu Sahne var sahnede donanım hazır, prova bitmek üzere ve
insan sesi yok!Kimse bağırıp çağırmıyor, zıplamıyor ,sevgilerini belirtmiyordu.
Peki neden orada idiler acaba ?
Yaklaştım
yanlarına dokundum birkaç insana Baktım onların her biri içeri girdikçe
sessizliğinin yanında yavaşca, hareketsizleşiyordu. Sahnede yapılan her müzik
ile daha da hareketsizleşerek öylece kalakalıyorlardı. Ama insanlar gelmeye devam
ediyordu Müzik sesi yavaş, yavaş etrafa yayılıyor insanları o alana çekiyor ve
hareketsizleştiriyordu. Bunu fark ettiğim an bedenimde bir ağrı hissetim beynim
kabul etmedi bu saçmalığı sahneye fırladım birden mikrofonu kaptım ve avazım
çıktığı kadar bağırdım !! BUKADAR SAÇMALIK YETER’’ özgürsünüz zıplayın hoplayın
tadını alın diye
Ne kadar
düşünürsek düsşünelim özgürüm dediğin anda bile sana dayatılan sistemin
çarkında yok olduğunu geç fark edebilirsin ya yok olursun yada
SAHNE
ALIRSIN.YOK EDİCİLERE KARŞI
SAHNEDEYİM
ARTIK!
20 MART -
ERENKÖY
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder