6 Mart 2013 Çarşamba

Ayhan Uçmaklı – Eleştiri / Critic




Safiye Mine, (seni bundan sonra böyle anmak lazım, çok hoş :) yaşamak için çalışmak yerine çalışmak için yaşamayı tercih etmiş bir sanatçı. Bakış açınız böyle olunca, sanatçı olarak izleyici ile didişmek yerine, konuyla didişmeyi ve ürettiğinizi paylaşmayı başarıyorsunuz. Safiye Mine’yi her hangi bir kulvara yerleştirmek son derece zor, zira anlatım tarzı zamana, ışığa, gündelik deneyimlerine ve rüyalarına göre sürekli olarak değişiyor, yenileniyor. Ancak değişmeyen samimi bir anlatım ve ilk bakış da gizemli olduğunu sandığınız ama son derece yalın bir ifade gücü.Bu ifade gücü izleyiciyi resmin  içine çekmeyi başarıyor, kendinizi sorgulamaya başlıyorsunuz. Aslında kökeni şamanik bir geçmişe kadar uzandığı için ortak belleğimiz de varolan, şu kafamızı çok karıştıran mistik dünyamıza bir kapı açılıyor. Girmek için arzu duyuyorsunuz, öte yandan bilinmezin korkusu içinde gözleriniz başka yere kaçırıyorsunuz. Benim için Safiye Mine’nin son çalışmaları lise son sınıfta ki karnem gibi, büyüklerime göstermekten korktuğum, yaşıtlarıma gururla gösterdiğim ama gerçeğin ta kendisi olduğu için kabullenmek de zorlandığım halimin düz bir alana muzipçe, hınzırca indirgenmiş hali.
Ayhan Uçmaklı

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder